Παράθεση:
Φίλε Τάσο, μάλλον δεν έγινα αντιληπτός.
Φυσικά και δε θα γίνεται καμία επεξεργασία άμεσα από το χρήστη στον πίνακα αρχείο (Β).
Ο χρήστης εργάζεται (προσθέτει, διαγράφει και τροποποιεί εγγραφές) στο βασικό πίνακα (Α).
Όμως αφού μεταφέρουμε από τον (Α) κάποιες εγγραφές στον πίνακα (Β) και τις σημειώσουμε στον (Α) ως αρχειοθετημένες, ενδέχεται ο χρήστης να τις τροποποιήσει (στον Α).
Τότε οι εγγραφές αυτές δε θα είναι ίδιες στον (Α) και τον (Β).
Για το λόγο αυτό προτείνω την ενημέρωση.
|
Γιώργο, εξετάζουμε το γεγονός ότι έχουμε έναν
"πινάκα-αποθήκη" δηλ. τον
Β ο οποίος φιλοξενεί δεδομένα που εισάγονται
από τον χρήστη
όταν εκείνος κρίνει ότι είναι έτοιμα προς αρχειοθέτηση και
όχι περεταίρω επεξεργασία!
Αυτό ήταν το ζητούμενο του θέματος.
Ο πίνακας Β δεν είναι ο "κλώνος" του πίνακα Α για να καταγράφει τις οποιεσδήποτε αλλαγές του δεύτερου.
Αν οι επεξεργασίες ή διαγραφές πρέπει να περνούν και στον πίνακα Β, τότε γιατί
να μην γίνονται κατευθείαν στον πίνακα Α; Ποιος ο λόγος ύπαρξης του πίνακα Β;
Mε άλλα λόγια θα αρκούσε ένας πίνακας (A).
Πέραν αυτού, θέλω να τονίσω ότι τα προβλήματα που προκύπτουν κατά την ανάπτυξη μια εφαρμογής
θα είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα αν προηγουμένως αφιερωθεί ο
απαιτούμενος χρόνος για τη σωστή σχεδίαση της.
Φιλικά
Τάσος